Libri “Vetmia e Qytetarit Global” eksploron dinamikën e vetmisë në epokën e globalizimit. Bauman, një sociolog i njohur botërisht, analizon se si politikat neoliberale të dekadave të fundit kanë krijuar një gjendje pasigurie dhe izolimi, si ekzistenciale ashtu edhe politike.

Libri hapet me një reflektim mbi humbjen e kuptimit të lirisë individuale, e cila gjithnjë e më shumë po lidhet me sferën private, e zhveshur nga fuqia e saj për të ndikuar në kolektiv. Bauman argumenton se globalizimi ka çuar në fragmentim shoqëror, ku individët e gjejnë veten duke lundruar në një botë pasigurie, të zhveshur nga pika të qëndrueshme referimi.

Një temë qendrore është kritika e konsumizmit dhe egoizmit ekstrem, të cilat Bauman i sheh si shkaqet kryesore të vetmisë moderne. Liria individuale, e lartësuar në kurriz të së mirës së përbashkët, ka çuar në një shoqëri në të cilën njerëzit janë të rrethuar nga miliona të tjerë, por ndihen më të vetmuar se kurrë. Bauman propozon nevojën për të rizbuluar një hapësirë ​​për veprim politik kolektiv, duke sugjeruar gjithashtu vendosjen e një të ardhure minimale të garantuar si një zgjidhje të mundshme për të rikrijuar një ndjenjë komuniteti dhe sigurie.